Καλώς ήρθατε στο εργαστήριό μου
Γεια σας από το Ojai της Καλιφόρνια καθώς σας καλωσορίζω στο εργαστήριό μου, έστω και εικονικά. Άνοιξα το εργαστήρι μου κατασκευής βιολιών το 1980 μετά την αποφοίτησή μου από το Newark School of Violin Making στην Αγγλία. Από τότε ήταν ένα υπέροχο ταξίδι, απορροφημένο από αυτή την τέχνη του παλιού κόσμου.
,
Άρχισα να διδάσκω κατασκευή βιολιού πριν από τριάντα εννέα χρόνια και είχα μαθητές από πολλά κοινωνικά στρώματα . επαγγελματίες κατασκευαστές κιθάρας, κοσμηματοπώλες και ξυλουργούς.
Άλλοι που δεν έχουν φτιάξει ποτέ τίποτα με τα χέρια τους· δάσκαλοι, δικηγόρος, γιατροί, χορεύτρια της κοιλιάς, πάστορες, υπνοθεραπευτής, μηχανικοί, λογιστές, αρχιτέκτονες , διευθυντής σχολείου , βιβλιοθηκάριος, λογοθεραπευτής, μουσικοί, σύμβουλος μάρκετινγκ, δεκατριάχρονος, μέλη του Ναυτικού, επιχειρηματίες, για να αναφέρουμε μερικούς.
Αυτό μου έδωσε μια πολύ καλή βάση για το πώς να εξυπηρετήσω καλύτερα αυτούς τους μαθητές, εργαζόμενος μέσα στο μοναδικό τους όραμα και τις δυνατότητές τους.
Έχω σχεδιάσει αυτό το μάθημα ειδικά για να καλύψει αυτή την ανάγκη — για όσους απλώς επιθυμούν να βιώσουν τη βαθιά ικανοποίηση της δημιουργίας κάτι όμορφου με τα χέρια τους. Οι δεξιότητες και οι τεχνικές που διδάσκονται, ωστόσο, είναι οι ίδιες που χρησιμοποιούνται από τους επαγγελματίες κατασκευαστές βιολιών, οπότε ποιος ξέρει πού μπορεί να σας οδηγήσει το πρώτο σας βιολί!
Είτε πρόκειται για ένα βιολί για ένα παιδί, ένα εγγόνι ή τον εαυτό σας, και στο τέλος του μαθήματος να έχετε ένα βιολί με ωραίο ήχο που θα ήταν δύσκολο να αντικατασταθεί με μια παρόμοια οικονομική επένδυση. Για να μην αναφέρουμε την εγγενή αξία της δημιουργίας ενός οικογενειακού κειμηλίου. (Η ιστορία μου - δείτε παρακάτω)
Ιστορία μου
Ξεκίνησα το ταξίδι μου στην κατασκευή βιολιών το 1976 στη φημισμένη Σχολή Κατασκευής Βιολιών του Νιούαρκ στην Αγγλία. Σπουδάζοντας δίπλα σε μερικές από τις κορυφαίες αυθεντίες του σήμερα — όπως οι Ρότζερ Χάργκρεϊβ, Τζον Ντίλγουορθ, Τζούλι Ριντ Γιεμπόα, Τζόζεφ Θριφτ, Μάλκολμ Σίνταλ και Αν Χούσεϊ — βυθίστηκα σε μια ατμόσφαιρα βαθύ πάθους και έρευνας που διαμόρφωσε την τέχνη μου σε όλη μου τη ζωή.
Η αγάπη μου για τα έγχορδα όργανα πυροδοτήθηκε αρχικά από τον νονό μου, τον Τζο Σακ — έναν εξαιρετικό τσελίστα και σεβαστό μουσικοκριτικό για την εφημερίδα Rand Daily Mail στη Νότια Αφρική. Ως μικρό αγόρι, καθόμουν με τις πιτζάμες μου στις ιδιωτικές βραδιές μουσικής δωματίου, ακούγοντας σολίστες παγκόσμιας κλάσης να παίζουν.
Η βαθιά γνώση του Τζο για τα καλά όργανα (είχε ένα πανέμορφο τσέλο David Techler) και το εκφραστικό του παίξιμο άνοιξαν τα αυτιά μου στις λεπτές τονικές προσωπικότητες κάθε οργάνου. Μου χάρισε το πρώτο μου τσέλο και αυτές οι μαγικές πρώτες εμπειρίες φύτεψαν τον σπόρο που εξελίχθηκε στο έργο της ζωής μου.
(Μπορείτε να ακούσετε περισσότερες από αυτές τις ιστορίες στο ηχητικό μου βιβλίο, The Morning Light – Never Passes Us By. [ Κάντε κλικ εδώ για να ακούσετε το Κεφάλαιο 7 – Wooden Assonance)
Η Καριέρα μου
Αφού αποφοίτησα από το Νιούαρκ, επέλεξα να επικεντρωθώ αποκλειστικά στην κατασκευή νέων οργάνων. Με την πάροδο των δεκαετιών, είχα το προνόμιο να πουλάω τα βιολιά και τις βιόλες μου σε μουσικούς σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Αγγλίας, της Γερμανίας, της Ταϊβάν, της Νότιας Κορέας, της Χιλής, της Ιαπωνίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Σιγκαπούρης, της Ναμίμπια και της Νότιας Αφρικής.
Η Προσέγγισή μου στη Δημιουργία
Βελτιώνω συνεχώς τα μοντέλα μου, πάντα με τον τόνο ως κύρια προτεραιότητα. Διατηρώ σχολαστικά αρχεία για κάθε όργανο — ύψη καμάρας, πάχη, βάρη και άλλα. Αυτό μου επιτρέπει να μελετώ τι λειτουργεί καλύτερα με την πάροδο του χρόνου και να εφαρμόζω αυτές τις γνώσεις σε κάθε νέο κομμάτι που δημιουργώ.
Κάθε όργανο κατασκευάζεται χρησιμοποιώντας το ίδιο συνεπές σύστημα, ωστόσο προσαρμόζω τα τελικά στάδια στα μοναδικά χαρακτηριστικά κάθε κομματιού ξύλου - την πυκνότητα, την ακαμψία και τη φυσική του φωνή.
Το βερνίκι
Ένα από τα πιο ανταποδοτικά κομμάτια του ταξιδιού μου ήταν η έρευνα για τα παραδοσιακά βερνίκια. Για να προσεγγίσω την ποιότητα και την ομορφιά των παλιών Κρεμονέζων δασκάλων, ήξερα ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσω αυθεντικά υλικά του 17ου αιώνα.
Αυτή η αναζήτηση με οδήγησε να κατασκευάσω ένα πρωτόγονο εργοστάσιο απόσταξης, να παράγω παραδοσιακό Ινδικό Κίτρινο από αγελάδες που τρέφονται με φύλλα μάνγκο, να προμηθευτώ Weld από τους Βοτανικούς Κήπους Kirstenbosch και να συλλέξω αλόη στα βουνά. Σήμερα, παρασκευάζω το δικό μου βερνίκι χρησιμοποιώντας λάδι καρυδιού που έχει πήξει στον ήλιο, ρητίνη ερυθρελάτης και μαστίχα. Για χρώμα, τρίβω με το χέρι λίμνες κοχενίλης σε γυαλί.
Το αποτέλεσμα είναι ένα απαλό, κηρώδες και όμορφα υφασμένο φινίρισμα που ενισχύει τόσο την εμφάνιση όσο και τον τόνο του οργάνου.